|
Na een vluchtige kennismaking met Berlijn, nam ik de trein terug naar Nederland. Op het uitgestorven Hauptbahnhof Berlin stapte ik op een, nog leger, perron de trein in richting Hengelo. Ik zag andere mensen ook bepakt en bezakt terugreizen naar hun (t)huizen in Nederland en gaf mij een anoniem gevoel van samenhorigheid. Allen op weg naar wat? Een huis, ziek familielid, geborgenheid of een nieuw begin. Ik ben weer terug in Dordrecht, voor even dan, 8 mei vertrek ik weer richting Berlijn. Ditmaal zal ik vertrekken met een auto vol; de hond, mijn inmiddels beperkte inboedel en een hoop nieuwe energie breng ik mee naar de wijk Friedrichshain. De tijd hier was fijn, terug in het door mij zo geliefde huis aan die mooie Vriesestraat in hartje Dordrecht. Het onverwacht afscheid nemen van mijn bijzondere stadskater. Bijzonder; hij kwam immers op al zijn 6 voormalige woonadressen altijd thuis, soms duurde zijn avontuur wel een paar dagen dat wel. Zijn sprintje vanuit de erker naar beneden of vanuit één van de raamkozijnen van de kerk of winkel wanneer ik aan kwam lopen. Gemist wordt hij. Deze crisis schept ook een perspectief van relativering en bezinning. Een tijd waarin veel mensen met een hoop verdriet, leed en gebrek aan duidelijkheid worden geconfronteerd doet de zon, zoals hopelijk bij velen, mij goed. Mijn promotie krijgt in deze periode, tijdelijk, een meer praktische inslag. Er was vraag naar heldere instructies voor de rangers in het veld en het maken van een mond- en neusmasker. Enthousiast ben ik samen met mijn collega's aan de slag gegaan met het opstellen van informatiebladen en naai-instructies. Deze rangers trekken door het regenwoud om de mensapenpopulaties te beschermen en te behouden. Ook in tijden van corona, waarbij het liefst zo min mogelijk contact plaatsvindt tussen mens en hun nauwe verwanten. Tot nu toe is het onbekend of SARS CoV-2 een vergelijkbaar ziektebeeld zoals COVID-19 in mensen, veroorzaakt in de mensapen. Echter, bekend is dat er andere ziektekiemen, die normaliter in de mens milde symptomen veroorzaken, in de apen ernstigere ziektebeelden en sterfte te weeg kunnen brengen. Met het nemen van (hygiëne-)maatregelen wordt de kans op introductie hiervan geminimaliseerd. Niet enkel ziekten, en houtkap, bedreigen deze bijzondere dierenfamilies en hun habitat. Er zijn stropers die zeker in tijden van minder mankracht en patrouilles in de regenwouden hun kans schoon zien. Onacceptabel gedrag met grote gevolgen voor het voortbestaan van diersoorten. Bij mensen die (illegaal) jagen op beschermde diersoorten, wil ik hen altijd in het systeem zien waarin zij zich bevinden en waarin het ontbreekt aan een breder perspectief, kennis en kansen(?). Echter, ben ik ook van mening dat je in elke situatie een keuze hebt. Ook al voelt dat laatste soms meer als een privilege dat ik en enkel diegene met kansen in hun leven bezitten. Maar hier zal ik een andere keer nog eens een filosofisch gedachten-monoloog aan wijden. Een ander dreiging vormt de drastisch gedaalde inkomsten van de natuurparken nu toeristen worden geweerd vanwege het coronavirus. Deze inkomsten die ingezet worden voor de verschillende facetten van een conservatieproject waaronder het werk van de rangers. Dit maakt het een schrijnende situatie voor de doorgang van belangrijke conservatieprojecten in Afrika, waaronder het Dzanga Sangha reservaat, waar de focus van mijn promotie ligt. Hopelijk komen hiervoor snel andere bronnen beschikbaar. Essentieel en zo nodig voor het behoud van deze prachtige diersoorten en hun habitat. Honger naar meer informatie? Kijk dan op de website van The Leendertz Lab
Hier vind je ook de protocollen die ik samen met collega's heb opgesteld.
0 Comments
Leave a Reply. |
RSS Feed
